282908##

San Agustín, sin duda la mejor fiesta del verano!
Adios verano 2010

Emocionarse

Hai xente que vive sen vivir. E outros, que parecen non vivir, están tan cheos de cador que un quere abrazalos a cada instante. Se non hai emoción non hai vida. Diso falan os poetas. Da emoción e da vida. E poñénlle música: porque a poesía sen música non existe. Habitamos, como fantasmas, un tempo sen emocións. Sóbranos o ocio e faltan as emocións auténticas. Non é subir a noria do parque de atraccións, ou a victoria do equipo favorito de fñutbol. Non é a quiniela redentora ou aprobar a oposición. A emoción máis certa que coñezo é un abrazo que fai que as lágrimas corran aos ollos, ou que se deteñan na garganta e non poidan saír. A emoción do amor que permancese; ou do amor que di ola, como estás, queres pasar o resto da vida comigo?A emoción dos fillos que teñen cara de sono cando se levantan, incluso nas vacacións. A avoa que acariña, o pai que parte o pan ,os ollos da tristeza que escapa cando a vida abre de par en par as portas do ceo. Somos emoción. Sen emoción, bendita, somos mentira. Emocionarse significa levantar bandeiras na praia do sufrimento, na montaña mala do rancor, no silbo nítido do aire entre as faíscas deste agosto incendiado, como todos os agostos. A emoción é unha corda eléctrica que agarra, bate, crece,arranca e nos arranca do tedio .Coñezo xente que cambiaría sólidas fortunas por un pouco de emoción. Veranean en lugares exóticos, tíranse en parapente ao abismo dos sentimentos, navegan e naufragan con tanta cosmética que todo queda en nada...quizá todos mudarían a súa búsqueda, ansiosa e desasosegada, pola tranquilidade dun abrazo a traizón. Tan inesperado como unha chuvia de caricias, afecto ,alma. Abrazarse é progresar. Escribir versos de amor en medio da guerra cotiá. Quen non sabe abrazar non sabe emocionarse. Quedan sete días de agosto: el día es un dudoso laberinto, escribio Borgers. Emocionarse...velaquí o verbo


Xosé Carlos Caneiro, A Voz de Galicia

-No, ese no es el problema, tu problema es él.
-Qué dices?
-No ves que te trata como una mierda.
-Estaba enfadado…
-No te das cuenta que te esta haciendo polvo. Mira eres como los que están enganchados a la cocaína se hacen mierda y aun asi dicen que controlan la situacion. Desenganchate tia, antes de que acabe contigo.

Montreal, unha viaxe para lembrar

Esa viaxe ,unha das viaxes máis merecedoras da miña vida! Esa na que disfrutei tanto esas tres semanas, que conocín a xente incapaz de olvidar e entrañable, que aprendin a valerme por min misma e a saber conocer xente sen vergoña.
Repetería toda a miña vida esta viaxe!Porque sen duda ,foi a meior

2508#

-Te he visto llorar ...



- ¿ Cómo ?


- He estado espiándote .


- ¿ Y ... por qué lo hacías ?

- Porque te amo ...

2608#

Comencemos a entender esto e viciarnos un pouco mais ¬¬